بيست [ و ] سيم گفت : فريفته‌تر زان كسى نبود كه يافته بنايافته بدهد . بيست [ و ] چهارم بجهان در فرومايه‌تر از ان كسى نيست كه كسى را به دو حاجت بود و تواند اجابت كردن آن حاجت و او وفا « 1 » نكند . بيست و پنجم گفت : هر كرا « 2 » ترا [ بى ] « 3 » گناهى زشت گويد ويرا تو معذورتر « 4 » دار از ان كس كه آن سخن به تو رساند . « 5 » بيست و ششم گفت : به خداوند مصيبت عزيز آن دردسر نرسد « 5 » كه بر ان كس كه بىفايده گوش دارد . بيست و هفتم از خداوند زيان بسيار آن زيان‌مندتر كه ويرا ديدار چشم زيان‌مند بود . بيست [ و ] هشتم هر بنده‌اى كه او را بخرند و بفروشند آزادتر از ان كس بود كه گلوبنده بود . بيست [ و ] نهم گفت : هر چند دانا كسى بود كه با دانش ويرا خرد نيست « 6 » آن دانش بر وى و بال بود . سىام « 7 » گفت كه : هر كسى را كه روزگار او را دانا نكند هيچ دانا را در آموزش او رنج نبايد بردن كه رنج او ضايع بود . سى و يكم گفت : همه چيزى از نادان نگاه داشتن آسان‌تر كه ايشان « 8 » را از تن خويش . سى و دوم گفت : اگر خواهى كه مردمان نيكو گوى تو باشند مردمان را نيكوگو باش . گفت : اگر خواهى كه رنج تو بجاى مردمان ضايع نشود رنج مردمان

--> ( 1 ) - ل و ن : روا ( 2 ) - ل و ن و ب و پ : هر كه ( 3 ) - از نسخهء ل و ب و پ افزوده شد ( 4 ) - نسخهء اصل افزوده : « از ان » كه زائد مىنمود و حذف شد ( 5 - 5 ) ، ل : ندارد ( 6 ) - ل و ن : نبود ( 7 ) - نسخهء اصل : سيم ( 8 ) - ل و ب : وى ؛ ن : نادان